Categoriearchief: Permaculture

Los Balates off grid op hoogte

Ons cortijo ligt op 1375 meter boven zee in een natuurpark. Op heldere, gelukkige dagen kijk je uit over de Middellandse Zee. Dan lacht de kust van Afrika je tegemoet met een dunne zwarte streep aan de horizon. Het gevoel van ruimte dat je hier ervaart, zul je in Nederland of België niet snel vinden.

Op de plek van een eeuwenoude ruïne bouwden we tussen 2005 en 2008 een “oerpaleis”.  Steeds opnieuw verbazen zich  bezoekers en gasten erover hoe aangenaam en comfortabel ons huis wel niet is. Inderdaad zorgt onze keuze voor natuurlijke materialen voor een heel aangename ambiance.

Als de avonden koud worden, stoken we de houtkachel lekker op. We douchen (warm) met vers water uit de beek. Drinkwater halen we vers uit de eigen bron. We leven simpel en helemaal off grid, maar hebben wel wifi. Onze dag begint met een vers eitje van de eigen kippen. Het leven, kortom, is hier goed. Life as it shoud be lived, noemde Sally het ooit.

In onze groententuin, maar ook bij de inrichting van de overige percelen, oefenen we met de basisprincipes van Permacultuur. We oogsten er amandelen, kastanjes, vijgen, druiven en steeds meer soorten fruit en groenten.

We zijn lid van de CAAE en de producten van onze finca hebben dan ook een ecologisch certificaat. We proberen hier de traditionele vormen van werken levend te houden, maar experimenteren ook eindeloos met maken van fermenten, likeuren, baksels, voeding voor de kippen… Waarmee eigenlijk niet?

Zelf ervaren? Balates biedt stilte en geborgenheid voor wie even helemaal tot rust wil komen. Onze honden gaan graag met je mee op een uitdagende wandeltocht. Maar ze houden je ook gezelschap als je in stilte wilt lezen, schilderen, peinzen… Neem gerust contact op.

Van snoei, versnipperen en mulchen

We houden meer van vochtige zorgen dan van droge. Droge zorgen zijn knapperiger, maar ook taaier en bitterder dan vochtige – die meestal groen en groei aankondigen.

Na de hete, hete, lange zomer bracht de herfst maar weinig regen en de winter blijft vooralsnog droog als een hap zout in de hamdrogerij. We besloten daarom onze amandelbomen dan maar flink te scheren om ze beter bestand te maken tegen de hitte van een, wie weet, volgende droge zomer.

En omdat we 1) willen doen aan permacultuur en 2) de mondiale temperaturen al genoeg oplopen, besloten we de hulp in te roepen van Alpujarreño, voormalig bakker uit La Douce France die zijn oven inruilde tegen een tractor en een tritadora die  takken eet en die kostelijke mulch uitspuugt. Ik kan het niet ontkennen: lekker fikken geeft meer plezier, maar mens, dier een plant zijn zo misschien wel beter af.

Fikkie stoken gaat vooral ook sneller! Gelukkig staken Remi, Geraldine, Ron en Herman een hand uit. En Han natuurlijk.

 

Hot composting

Onze tuin vraagt steevast om méér compost dan we op voorraad hebben.  We proberen uit welke manieren om sneller te composteren hier effectief zijn. De eerste test betrof “hot composting”.

Cecile ging oefenen met schieten en redigeren van video. Ze filmde het maken van de eerste warme stapel. Haar video geeft niet zozeer een indruk van de finesses van hot composting, maar geeft wel een integer beeld van het werk op Balates…

Overigens is Streepje de echte held van dit avontuur. Wat een beheersing heeft die jongen!